Het is nu 1.30 uur in Bacau op zaterdag 29 mei 2010
Iedereen slaapt al behalve ikke.
Alles wat je hier hoort en meemaakt heeft op iedereen wel een zekere impact.
De meiden die van alles meegemaakt hebben. (en met zelf een dochter van 21 ga je vergelijken wat hier is en wat thuis is)
Wat precies weten we niet maar ik zie overdag de tranen, het verdriet, de assertiviteit, de boosheid, onbereikbaarheid maar ook dankbaarheid dat wij hier zijn van de meiden. Het is zo verschillend hoe ze reageren. Ze kunnen heel vrolijk zijn maar soms ook erg verdrietig.
De een is enthousiast de ander is heel moeilijk te benaderen.
Een meisje is zwanger en vermijd alle kontakt met ons.
De ander loopt de hele dag om ons heen maar zegt niets.
Dan weer een die van alles zegt in het Roemeens en niet te verstaan is wat ook weer vervelend is omdat je graag wil weten wat ze willen zeggen.
Een van de meiden die er vorig jaar ook al was is Anna. Zij spreekt gelukkig goed Engels en is heel vriendelijk. Wil ook graag met ons praten en dingen voor ons regelen.
Ze studeert en ik hoop dat als wij weer weg zijn ook goed verder met haar gaat.
We hebben de spullen die we van iedereen gekregen hebben al uitgedeeld en je ziet ze stralen dat we dit allemaal voor ze doen.
De mannen en ook Lineke en mijn persoon hebben vandaag al weer veel gedaan.
De trappen zijn verder afgemaakt. Laminaat gelegd en de plinten geverfd.
De lekkage van de daken is onderzocht en wordt zo goed als kan verholpen.
Er zijn nieuwe radiatoren geplaatst.
Deuren geverfd .
Vanmiddag hebben we een uur of 3 een flinke stortbui gehad. Dus reparatie van de daken moet even op zich wachten, maar morgen zal het wel weer droog zijn.
Alles staat dan meteen blank bij zo'n stortbui.
En door onvakkundige installatie valt dan ook nog de stroom uit op verschillende plaatsen
Natuurlijk hebben we onderling ook wel een hoop lol. We hebben weer een gezellige groep mensen bij elkaar. Ideetje voor jaarlijkse Teambuilding??????.
Manus is iedere ochtend een kwartier eerder beneden omdat we zijn schoenen hebben gekenmerkt met Links en Rechts. Zodat hij weet hoe hij ze aan moet trekken. Scheelt een kwartier per ochtend.
Lineke verft de tweede laag ook met grondverf inplaats van met lak. Je ziet het verschil toch niet volgens haar.
Henk heeft het naar zijn zin loopt te zingen en te fluiten maar is eind van de dag echt gesloopt. (iedereen trouwens)
Teun blijft zoals altijd rustig , werkt stug door en laat zich niet gek maken. Hij heeft leren tellen in het Roemeens.
Ton verdacht iedere Roemeen van oplichting. Vertrouwd er geneen. En loopt sávonds tegen dichte deuren aan. (biertje?)
Richard gaat zijn gangetje doet van alles en zorgt voor de inkopen van het materiaal wat er niet is.
Michel maakt zich ook niet druk en doet zijn ding. En wil Frans Duits horen maar die hebben we niet bij ons.
En Ellen regelt de hele dag van alles en helpt bij alle verschillende klussen. Mist Lo om s'avonds een portje mee te drinken.
Het is nu 2.00 uur en ik ga ook proberen te slapen.
Weltrusten en morgen gezond weer op.
Groetjes Ellen
Hieronder nog een kortverslag van de reis van Ton en Teun.
Maandag 25-5-2010 vertrekken Ton en Teun s’morgens om 1.30 uur.
Eerst richting Duitsland
04.00 De grens over Duitsland in
06.30 Eerste tankbeurt in Duitsland
10.30 uur Grensovergang Duitsland-Oostenrijk
14.30 uur Grensovergang Oostenrijk-Hongarije
16.30 Wat gebeurt ? To(n)m- To(n)m let niet op en we raken de weg kwijt
17.00 Gelukkig weer op de goede weg naar Roemeense grens
20.30 uur Aan de Grens van Roemenie vignet kopen, zoeken naar Hotel en eten
21.00 Eten en slapen
Dinsdag 26-5-2010
Goedemorgen
06.30 Eten + Uitchecken
07.30 Op weg
16.30 uur nog 50 km naar Bacau
17.30 uur Aankomst in Bacau.
Noot van de heren:
Deze reis was een hele belevenis.
Advies voor HWWONEN, Als er echt Teambuilding gedaan moet worden, en je collega’s wilt leren kennen ga dan zo’n reis maken. Het is een aanrader.
De Roemenie rijders Ton en Teun.
|